. . .

عجیبه که میخوام بنویسم اما عنوانی براش به ذهنم نمیاد. میشه حدس زد که خودمم نمیدونم چی میخوام بنویسم و از کجا قراره بگم.روزا تند گذشتن. خیلی تند. اونقدری که هنوز فکر میکنم همون پسر نوجونیم که از مدرسه میدویید پای تبلتش که با دوستای واقعیش چت کنه ... هنوز عمیقا درکش میکنم و هنوز تو آیینه همون چشمارو م...

خرابه های متروک ذهنمون، زیر خورده آجرای مطلب خاکی نیلوبلاگ زایید. اسمشو گُذاشتیم رویا . . ....

حبس کردن همیشه برایم اسان تر از کشتن بودوقتی حسی را میکشی دیگر خیالت راحت میشودباشهامت و غرور میروی سراغ بقیه ی زندگیت. انگار که چیزی از ابتدا وجود نداشتهاما خب کار من نیست . . .مثل ترک یک عادت بد... ...

راضی بوده بند از کارا آخه، مامان خونده و ان یکاد جمعیت حالشون خوبه ، بره بالا همه فندکا بگین اووو ، اووو اووو مگ میشه این اهنگو بشنویو نری تو گذشته؟ اینم از مهره 96 xa0...

cm plz...

هنوزم کسی سر میزنه یا اسکولتون منم؟؟؟xa0...